Zoals jullie al gemerkt hebben ligt weblog er al een lange tijd uit i.v.m. een migratie. Ik blog zo lang even verder via:

http://bergloper.blogspot.com

Van 2011-08-14

Een mooie weergave van de Monschau Marathon vandaag. Regen, regen en nog eens regen. En soms ook echte hoosbuien.

Maar goed, laat ik bij het begin beginnen. Om 03:45 uur sta ik op om de laatste voorbereidingen te treffen, m'n bordje brinta naar binnen te werken en twee koppen koffie. Om 04:30 uur vertrek ik dan richting Duitsland. Ik ben nog maar net ingestapt of het begint al te regenen. Na veel regen en aquaplanen kom ik om 07:00 uur in Konzen aan, even ten noorden van Monschau waar start en finish zijn. Ik parkeer de auto op een weiland en heb nog voldoende tijd voor inschrijven en omkleden.

Van 2011-08-14

Vlak voor de start, iedereen heeft een paraplu of regenponcho. Sommigen blijven zelfs lange tijd met de poncho aan lopen. Dat lijkt me toch niet prettig. Om 08:00 starten we en gaan we door het heuvelige landschap. Ik loop een tijdje met de pacer van 4:00 op maar die gaat me toch te snel voor dit parcours.

Van 2011-08-14

Na een km of drie komen we dwars door Monschau heen. Een troosteloze indruk. Hier herken ik Mo Indrissi die me voorbij loopt en volgens mij voor een goede tijd gaat.

Van 2011-08-14

Na een klein uur word ik door Rinus bijgehaald. Hij herkent me eerst niet maar als ik 'm aanspreek natuurlijk wel. Altijd gezellig met Rinus op te lopen en zo wordt er heel wat afgekletst (hij wat meer dan ik ) en dat doet de regen af en toe wat vergeten. Rinus zit hier nu in de buurt in een hotel en liep vorig jaar ook al deze marathon. Rinus blijft bij me lopen tot aan de finish, ook al ga ik wat langzamer dan hij zou kunnen. Maar hij heeft komende woensdag ook nog een marathon…..

Van 2011-08-14

Het parcours voert over geasfalteerde weggetjes maar ook veel blubberige bosweggetjes. De heuvels zijn niet steil maar soms wel behoorlijk lang. Ik denk dat het bij zonneschijn hier erg mooi kan zijn maar nu is het vooral grauw en grijs en nat. De tweede helft wordt het wel iets lichter en gaat de regen over in miezer.

Van 2011-08-14

Vanaf km 27 krijg ik wat last van misselijkheid, m'n maag blokkeert weer een beetje. Een beetje gas terugnemen en cola drinken bij de drankposten. Bij 33km gaat het wel weer, zij het niet snel.

Van 2011-08-14

Na 4 uur en 24 minuten bereiken we de eindstreep en krijgen we een medaille omgehangen van deze aardige jongens. Snel naar de omkleedruimte en onder een heerlijk warme douche gestaan. Rinus ben ik intussen kwijt geraakt dus ga ik weer snel naar de auto omdat we vanmiddag nog visite krijgen.

Dat had ik dus gedacht…… Het weiland waar de auto's geparkeerd staan is 1 grote blubberzooi geworden. Ik zie een tractor een auto uit de drek slepen… Ik kijk hoever ik met de auto kom maar sta al snel vast in de blubber. Na een flinke tijd wachten ben ik aan de beurt en wordt ik van het veld gesleept en kan ik mijns weegs gaan.

Ook al was het weer slecht, toch heb ik weer met plezier gelopen. En by the way: Rinus kan ook best wel eens stil zijn tijdens het lopen

Voor meer foto's: klik hier

Van 2011-08-14

Een mooie weergave van de Monschau Marathon vandaag. Regen, regen en nog eens regen. En soms ook echte hoosbuien.

Maar goed, laat ik bij het begin beginnen. Om 03:45 uur sta ik op om de laatste voorbereidingen te treffen, m'n bordje brinta naar binnen te werken en twee koppen koffie. Om 04:30 uur vertrek ik dan richting Duitsland. Ik ben nog maar net ingestapt of het begint al te regenen. Na veel regen en aquaplanen kom ik om 07:00 uur in Konzen aan, even ten noorden van Monschau waar start en finish zijn. Ik parkeer de auto op een weiland en heb nog voldoende tijd voor inschrijven en omkleden.

Van 2011-08-14

Vlak voor de start, iedereen heeft een paraplu of regenponcho. Sommigen blijven zelfs lange tijd met de poncho aan lopen. Dat lijkt me toch niet prettig. Om 08:00 starten we en gaan we door het heuvelige landschap. Ik loop een tijdje met de pacer van 4:00 op maar die gaat me toch te snel voor dit parcours.

Van 2011-08-14

Na een km of drie komen we dwars door Monschau heen. Een troosteloze indruk. Hier herken ik Mo Indrissi die me voorbij loopt en volgens mij voor een goede tijd gaat.

Van 2011-08-14

Na een klein uur word ik door Rinus bijgehaald. Hij herkent me eerst niet maar als ik 'm aanspreek natuurlijk wel. Altijd gezellig met Rinus op te lopen en zo wordt er heel wat afgekletst (hij wat meer dan ik ) en dat doet de regen af en toe wat vergeten. Rinus zit hier nu in de buurt in een hotel en liep vorig jaar ook al deze marathon. Rinus blijft bij me lopen tot aan de finish, ook al ga ik wat langzamer dan hij zou kunnen. Maar hij heeft komende woensdag ook nog een marathon…..

Van 2011-08-14

Het parcours voert over geasfalteerde weggetjes maar ook veel blubberige bosweggetjes. De heuvels zijn niet steil maar soms wel behoorlijk lang. Ik denk dat het bij zonneschijn hier erg mooi kan zijn maar nu is het vooral grauw en grijs en nat. De tweede helft wordt het wel iets lichter en gaat de regen over in miezer.

Van 2011-08-14

Vanaf km 27 krijg ik wat last van misselijkheid, m'n maag blokkeert weer een beetje. Een beetje gas terugnemen en cola drinken bij de drankposten. Bij 33km gaat het wel weer, zij het niet snel.

Van 2011-08-14

Na 4 uur en 24 minuten bereiken we de eindstreep en krijgen we een medaille omgehangen van deze aardige jongens. Snel naar de omkleedruimte en onder een heerlijk warme douche gestaan. Rinus ben ik intussen kwijt geraakt dus ga ik weer snel naar de auto omdat we vanmiddag nog visite krijgen.

Dat had ik dus gedacht…… Het weiland waar de auto's geparkeerd staan is 1 grote blubberzooi geworden. Ik zie een tractor een auto uit de drek slepen… Ik kijk hoever ik met de auto kom maar sta al snel vast in de blubber. Na een flinke tijd wachten ben ik aan de beurt en wordt ik van het veld gesleept en kan ik mijns weegs gaan.

Ook al was het weer slecht, toch heb ik weer met plezier gelopen. En by the way: Rinus kan ook best wel eens stil zijn tijdens het lopen

Voor meer foto's: klik hier

Van 2011-08-07

Voor de verandering weer eens een nieuwe route uitgezet, startend in Hoenderloo en dan door het Deelerwoud en Loenermark en via Deelen weer terug. De bedoeling was alleen door bossen en heide te lopen maar het pakt anders uit. Om een heel groot deel van het Deelerwoud staat een hek en nergens een doorgang. Vanuit Hoederloo volg ik noodgedwongen dan maar de weg naar Loenen.

Van 2011-08-07

De ouderen onder ons hebben de naam van deze hoeve vaak gehoord…in de fileberichten. De Woeste Hoeve langs de A50. Vanuit Apeldoorn werd de snelweg hier een tweebaansweg wat tot files leidde.

Van 2011-08-07

Gelukkig kan ik kort na het oversteken van de A50 de bossen in en keert de rust weer. Op de Loenermark geen hekken en hindernissen. Ook deze Ramenberg met 70m hoogte vormt geen obstakel voor mij.

Van 2011-08-07

Het weer zit niet zo erg mee. Ik krijg een drietal fikse buien op m'n hoofd en ook zakt de temperatuur op zo'n moment flink. Hier ga ik bij Groenendaal weer onder de A50 door terug naar het Deelerwoud, richting Deelen. Maar ook hier weer weinig mogelijkheden tot "uitstapjes" in het bos of door de hei. Alles is rustgebied en toegang verboden. Ik kan dus niet anders dan doorlopen via de Brinkhorsterweg tot aan de weg tussen Deelen en Hoenderloo.

Via deze drukke weg loop ik tot aan Hoog Baarlo en ga dan via de Deelerweg weer terug naar mijn startpunt. Daar is het inmiddels flink druk geworden met softijs etende mensen. Er staat een rij voor het verkooppunt van wel 20 mensen. Ik heb ook wel trek maar na 31km lopen in 3 uur heb ik geen zin om in de rij te gaan staan…..

Voor meer foto's (soms wat wazig want ik kreeg de lens niet meer droog): klik hier

Van 2011-08-07

Voor de verandering weer eens een nieuwe route uitgezet, startend in Hoenderloo en dan door het Deelerwoud en Loenermark en via Deelen weer terug. De bedoeling was alleen door bossen en heide te lopen maar het pakt anders uit. Om een heel groot deel van het Deelerwoud staat een hek en nergens een doorgang. Vanuit Hoederloo volg ik noodgedwongen dan maar de weg naar Loenen.

Van 2011-08-07

De ouderen onder ons hebben de naam van deze hoeve vaak gehoord…in de fileberichten. De Woeste Hoeve langs de A50. Vanuit Apeldoorn werd de snelweg hier een tweebaansweg wat tot files leidde.

Van 2011-08-07

Gelukkig kan ik kort na het oversteken van de A50 de bossen in en keert de rust weer. Op de Loenermark geen hekken en hindernissen. Ook deze Ramenberg met 70m hoogte vormt geen obstakel voor mij.

Van 2011-08-07

Het weer zit niet zo erg mee. Ik krijg een drietal fikse buien op m'n hoofd en ook zakt de temperatuur op zo'n moment flink. Hier ga ik bij Groenendaal weer onder de A50 door terug naar het Deelerwoud, richting Deelen. Maar ook hier weer weinig mogelijkheden tot "uitstapjes" in het bos of door de hei. Alles is rustgebied en toegang verboden. Ik kan dus niet anders dan doorlopen via de Brinkhorsterweg tot aan de weg tussen Deelen en Hoenderloo.

Via deze drukke weg loop ik tot aan Hoog Baarlo en ga dan via de Deelerweg weer terug naar mijn startpunt. Daar is het inmiddels flink druk geworden met softijs etende mensen. Er staat een rij voor het verkooppunt van wel 20 mensen. Ik heb ook wel trek maar na 31km lopen in 3 uur heb ik geen zin om in de rij te gaan staan…..

Voor meer foto's (soms wat wazig want ik kreeg de lens niet meer droog): klik hier

Van Grand Berard

Na de sneeuw en kou van gisteren hoop ik vandaag op beter weer. Het doel is de Grand Berard (3046m). Je kunt hier via wandelpaden komen tot aan de Pas de Reverdillon op 2825m hoogte. Vandaar zou je de top van de Grand Berard kunnen beklimmen, ik heb daar wat beschrijvingen gevonden op internet via welke zijde dat het beste gaat.

Ik parkeer de auto op de parkeerplaats bij Les Dalis en vandaar start ik om 06:15 uur richting Refuge La Pare (30min). Daar is het nog erg stil. Vervolgens via een zigzaggend pad richting Col de la Pare (2655m), onderweg nog een weitje met "echte" bergkoeien passerend met oorverdovende koeienbellen.

Van Grand Berard

Vanaf de Col de la Pare volg ik een GPS route (een pad zie ik niet) richting La Chalanche zodat ik niet weer eerst hoef af te dalen om vervolgens weer te stijgen naar de Pas de Reverdillon. Dat gaat eerst wel goed maar af en toe moet ik toch weer even terug om een andere weg te nemen. Uiteindelijk kom ik weer op het pad naar de Pas de Reverdillon. De lucht is nog wel mooi blauw maar echt veel warmte geeft de zon niet en de stormwind is hier berekoud (ver onder 0). Ook liggen er nog de nodige plekken sneeuw dus waag ik de beklimming naar de top er toch maar niet. Daar zal ook handenwerk bij nodig zijn en hier heb ik geen goede handschoenen voor.

Van Grand Berard

Ik daal weer af en ga nu een stukje richting de Vallee de Parpaillon waar ik dit gezicht in de rotsen ontdek. Vanaf hier klim ik weer naar de Col de la Pare waar ik in de luwte bij een meertje even heerlijk geniet van de warmte van de zon. De afdaling is verder dezelfde route als de heenweg.

Totaal 6 uur en 30 minuten onderweg geweest over 20km met 1400 klimmeters en evenzovele meters dalen. De top van de Grand Berard komt een ander jaar nog wel eens, maar dan wel bij veel warmer weer.

Foto's: xefxbbxbfklik hier

Van Grand Berard

Na de sneeuw en kou van gisteren hoop ik vandaag op beter weer. Het doel is de Grand Berard (3046m). Je kunt hier via wandelpaden komen tot aan de Pas de Reverdillon op 2825m hoogte. Vandaar zou je de top van de Grand Berard kunnen beklimmen, ik heb daar wat beschrijvingen gevonden op internet via welke zijde dat het beste gaat.

Ik parkeer de auto op de parkeerplaats bij Les Dalis en vandaar start ik om 06:15 uur richting Refuge La Pare (30min). Daar is het nog erg stil. Vervolgens via een zigzaggend pad richting Col de la Pare (2655m), onderweg nog een weitje met "echte" bergkoeien passerend met oorverdovende koeienbellen.

Van Grand Berard

Vanaf de Col de la Pare volg ik een GPS route (een pad zie ik niet) richting La Chalanche zodat ik niet weer eerst hoef af te dalen om vervolgens weer te stijgen naar de Pas de Reverdillon. Dat gaat eerst wel goed maar af en toe moet ik toch weer even terug om een andere weg te nemen. Uiteindelijk kom ik weer op het pad naar de Pas de Reverdillon. De lucht is nog wel mooi blauw maar echt veel warmte geeft de zon niet en de stormwind is hier berekoud (ver onder 0). Ook liggen er nog de nodige plekken sneeuw dus waag ik de beklimming naar de top er toch maar niet. Daar zal ook handenwerk bij nodig zijn en hier heb ik geen goede handschoenen voor.

Van Grand Berard

Ik daal weer af en ga nu een stukje richting de Vallee de Parpaillon waar ik dit gezicht in de rotsen ontdek. Vanaf hier klim ik weer naar de Col de la Pare waar ik in de luwte bij een meertje even heerlijk geniet van de warmte van de zon. De afdaling is verder dezelfde route als de heenweg.

Totaal 6 uur en 30 minuten onderweg geweest over 20km met 1400 klimmeters en evenzovele meters dalen. De top van de Grand Berard komt een ander jaar nog wel eens, maar dan wel bij veel warmer weer.

Foto's: ?klik hier

Van Tete de l'Estrop

Na een dag met veel regen moet het vandaag weer mooi weer worden. Alle weersites geven dat aan. Ik sta dus weer vroeg op en rijd met de auto naar de verst mogelijke parkeerplaats in het dal van de Laverq, ook hier weer een onverharde weg met veel kuilen en keien. Om ongeveer 06:30 uur start ik de wandeling, er hangen nog veel wolken in de lucht en het is erg koud. Het doel is de Tete de l'Estrop, een berg van bijna 3000m hoog. Het pad voert langs de bergbeek tot aan Plan Bas op 1835m. Daar neem ik de Sentier de Decouverte via de oostelijke kant. Al snel is er een zijpad dat volgens het bordje naar de L'Estrop voert. Dat stond niet op de kaart maar zo te zien is het ook een nieuw wandelpad, de markeringen zijn nog erg vers.

Na een poosje word ik weer eens welkom geheten door een paar honden. Gelukkig hoor ik al snel een vrouwenstem die ze tot kalmte maant. Ze is op weg naar een kudde schapen die de wei in moeten vertelt ze. Ze loopt wat verloren rond omdat haar baas net deze week is overleden aan een hartaanval. Ze vindt het dan wel heerlijk om hier hoog in de bergen te zijn om dit te verwerken. Ondertussen blijft een van de 3 honden me opdringerig besnuffelen en moet nu door haar streng toegesproken worden.

Van Tete de l'Estrop

Naarmate de tocht vordert begin ik me zorgen te maken. Ligt er eerst alleen nog maar wat bevroren water op de grond, dit verandert al snel in witte plekjes om over te gaan in een laag sneeuw. Het wordt steeds moeilijker om het pad te vinden, alleen steenmannetjes kun je nog boven de sneeuw uit zien. Op een gegeven moment sta ik tot aan m'n enkels in de sneeuw, zie ik bijna niets meer en is het berekoud. Volgens de GPS ben ik nu op ruim 2600m hoogte. Aangezien het pad niet op m'n Garmin staat kan ik ook niet op GPS navigeren. Ik besluit dus terug te gaan en geen risico te nemen.

Van Tete de l'Estrop

De terugweg loop ik via Les Eaux Tortes, een vlak waterrijk gebied op 2250m hoogte. De zon wil helaas maar niet doorkomen, maar anders was het hier nog veel mooier geweest. De grond is hier overal erg nat door de regen van gisteren zodat m'n schoenen en sokken het ook niet meer droog houden. Bij Cabane de la Seleta moet ik zelfs door een kletsnat veld van hoge planten heen zodat zelfs m'n broek drijfnat wordt. Toch maar eens betere wandelkleding kopen…..

Uiteindelijk kom ik weer terug bij Plan Bas en loop via de bergbeek weer naar de parkeerplaats terug. De zon breekt voorzichtig door en het warmt snel op, heerlijk! Vandaag had ik waarschijnlijk beter wat later kunnen starten, alhoewel de toppen van de bergen de hele dag in de wolken zijn gebleven, dus de sneeuw zou zeker nog niet verdwenen zijn geweest.

Foto's: klik hier

Van Tete de l'Estrop

Na een dag met veel regen moet het vandaag weer mooi weer worden. Alle weersites geven dat aan. Ik sta dus weer vroeg op en rijd met de auto naar de verst mogelijke parkeerplaats in het dal van de Laverq, ook hier weer een onverharde weg met veel kuilen en keien. Om ongeveer 06:30 uur start ik de wandeling, er hangen nog veel wolken in de lucht en het is erg koud. Het doel is de Tete de l'Estrop, een berg van bijna 3000m hoog. Het pad voert langs de bergbeek tot aan Plan Bas op 1835m. Daar neem ik de Sentier de Decouverte via de oostelijke kant. Al snel is er een zijpad dat volgens het bordje naar de L'Estrop voert. Dat stond niet op de kaart maar zo te zien is het ook een nieuw wandelpad, de markeringen zijn nog erg vers.

Na een poosje word ik weer eens welkom geheten door een paar honden. Gelukkig hoor ik al snel een vrouwenstem die ze tot kalmte maant. Ze is op weg naar een kudde schapen die de wei in moeten vertelt ze. Ze loopt wat verloren rond omdat haar baas net deze week is overleden aan een hartaanval. Ze vindt het dan wel heerlijk om hier hoog in de bergen te zijn om dit te verwerken. Ondertussen blijft een van de 3 honden me opdringerig besnuffelen en moet nu door haar streng toegesproken worden.

Van Tete de l'Estrop

Naarmate de tocht vordert begin ik me zorgen te maken. Ligt er eerst alleen nog maar wat bevroren water op de grond, dit verandert al snel in witte plekjes om over te gaan in een laag sneeuw. Het wordt steeds moeilijker om het pad te vinden, alleen steenmannetjes kun je nog boven de sneeuw uit zien. Op een gegeven moment sta ik tot aan m'n enkels in de sneeuw, zie ik bijna niets meer en is het berekoud. Volgens de GPS ben ik nu op ruim 2600m hoogte. Aangezien het pad niet op m'n Garmin staat kan ik ook niet op GPS navigeren. Ik besluit dus terug te gaan en geen risico te nemen.

Van Tete de l'Estrop

De terugweg loop ik via Les Eaux Tortes, een vlak waterrijk gebied op 2250m hoogte. De zon wil helaas maar niet doorkomen, maar anders was het hier nog veel mooier geweest. De grond is hier overal erg nat door de regen van gisteren zodat m'n schoenen en sokken het ook niet meer droog houden. Bij Cabane de la Seleta moet ik zelfs door een kletsnat veld van hoge planten heen zodat zelfs m'n broek drijfnat wordt. Toch maar eens betere wandelkleding kopen…..

Uiteindelijk kom ik weer terug bij Plan Bas en loop via de bergbeek weer naar de parkeerplaats terug. De zon breekt voorzichtig door en het warmt snel op, heerlijk! Vandaag had ik waarschijnlijk beter wat later kunnen starten, alhoewel de toppen van de bergen de hele dag in de wolken zijn gebleven, dus de sneeuw zou zeker nog niet verdwenen zijn geweest.

Foto's: klik hier

Van Trail Serre Chevalier

Vandaag wordt de Trail Serre Chevalier te Nevache, even boven Briancon, georganiseerd. Om 04:00 uur sta ik op om me voor te bereiden en om 05:00 uur rijd ik via Embrun, Guillestre en Briancon naar het dorp Nevache op 1600m hoogte. Helaas word ik al bij Ville Bas de weg afgeleid om te parkeren, dat wordt dus nog een stuk lopen aangezien de startlocatie in Ville Haute is. Het is nu nog droog maar de lucht ziet er dreigend uit. In ruim 10 minuten kom ik lopend bij de startlocatie aan waar de deelnemers aan de Sky Race zojuist zijn vertrokken (07:00 uur). Zelf doe ik aan de Chemin de Ronde mee (25km met 900m klimmen en ook weer dalen).

Van Trail Serre Chevalier

Na het ophalen van m'n startspullen loop ik weer terug naar de auto en kleed me om. Vervolgens weer met rugzak terug naar de start. Een half uur voor de start begint het te regenen en dat zal niet meer stoppen. Op deze hoogte is de temperatuur nog 12 graden maar dat zal op 2400m wel anders zijn. Desondanks heb ik gewoon een short tight en een t-shirt aan. Ik houd tot de start nog wel even een regenponcho van Action aan.

Van Trail Serre Chevalier

Al snel na de start gaan we bergop en ontstaan er opstoppingen op de smalle paadjes. Het is direct al veel blubber en gladdigheid maar de trailschoenen doen hun werk hier goed.

Van Trail Serre Chevalier

Na verloop van tijd komt er iets meer ruimte. Bergop haal ik toch wel veel mensen in, ik had in het startvak wat verder voorin moeten gaan staan. Het blijft een heel gedoe om op dit soort paadjes lopers in te halen. Ook is het gebruik van poles door sommige lopers soms irrtitant, ze letten niet goed op mensen in hun buurt. Eigenlijk zijn die stokken voor deze ronde ook niet nodig. Bij de Sky Race (42km) schijnt het wel nuttig te zijn vanwege het parcours.

Van Trail Serre Chevalier

Het blijft stijgen tot aan Lac Laramon op een hoogte van 2359m. Ik ben inmiddels drijfnat en m'n benen zitten tot boven de knieen onder de blubber. Door het stijgen heb ik het niet koud maar dat zal nu wel veranderen nu we min of meer horizontaal blijven lopen. Bij het opbergen van m'n camera glijdt 'ie uit m'n handen en gaat het displayvenster stuk….. Gelukkig doet de shock- en waterproof camera het nog wel. Thuis maar eens kijken of dit onder garantie valt.

Van Trail Serre Chevalier

Tijdens het gedeelte tot aan de afdaling over soms smalle modderige paadjes klinkt er plots een donderklap. Hmm, ook nog onweer. We maken ons zorgen om de lopers van de Sky Race die de Mont Thabor moeten bestijgen op 3150m en daarna nog over een bergkam moeten lopen. Later blijkt dat de organisatie besloten heeft die lopers al voor de Mont Thabor om te leiden naar het dal en dan terug naar de finish (35km). Dat zal een teleurstelling zijn, maar veiligheid voor alles!

Ook bij het dalen is het weer continu goed opletten waar je loopt zodat je niet onderuit gaat. Zo af en toe vliegt een waaghals je voorbij, ik blijf toch maar voorzichtig aan doen. Bij Refuge de Laval is de eerste drankpost. Een bekertje Coca Cola gaat er wel in.

Van Trail Serre Chevalier

Had ik gehoopt dat we nu wat vlakker en makkelijker konden lopen….mooi niet. De volgende 10km gaan weer gewoon dwars door natte velden heen, blubber, rotsige stukken enz. Op deze hoogte is het in ieder geval wel wat minder koud. Op een gegeven moment krijg ik toch wel even een dip die ik pas na een km weer te boven kom.

Van Trail Serre Chevalier

Na 25km duiken we dan ineens Nevache weer in en voor je het weet ben je bij de finish (3 uur en 27 minuten, 150 van de 330). Jammer dat het zulk slecht weer was maar toch ook wel weer leuk om bij dit soort weerscondities lekker door te raggen. Op een gegeven moment maakt het je allemaal niets meer uit en stap je in elke plas en blubberpoel.

Ik besluit me maar bij de auto (weer 10min lopen) om te kleden en direct naar de camping terug te gaan. Maar hoe krijg ik m'n benen schoon? Aha, een fontein. Ik gooi m'n benen compleet met schoenen aan in de fontein en maak ze schoon. Vervolgens joggend naar de auto om warm te blijven, motor starten voor de kachel, heerlijk….

Resumerend: je moet wel een verknocht trailrunner zijn om in je vakantie in de regen zo vroeg op de morgen dit te doen. Maar ik heb weer genoten!

Alle foto's: klik hier